در روزهای اخیر شاهد توحش متقابل غزغز و همسایه اش بودیم. هیچ فرقی نمیکنه توحش با چه مدلی باشه. کشتن انسانهای بی گناه به هر اسمی محکومه. حیف این همه امکانات که در بدن برخی هست. یکی مثل استیوهاوکینگ میشه یکی مثل این عنترها...

به محض اینکه "درد" به شما درسشو بده، از بین میره...

برای نصب ویندوز توسط فلش بایستی از این نرم افزار استفاده کنیم.

برای این کار نیاز به نرم افزار Rufus می باشد.

در ابتدا آخرین نسخه این نرم افزار را دانلود کنید.

بعد از اجرا خود نرم افزار فلش و خیلی از تنظیمات را شناسایی می کند.

فقط در select باید فایل tiny در پوشه iso را انتخاب کنید.

نهایتا start را بزنید.

در این کره ی زمین هر شخصی یک علایق و تفکراتی دارد. افراد مختلف با تحصیلات مختلف و سطح فرهنگهای متفاوت می توانند دیدگاه های مختلفی نسبت به زندگی و مسائل آن داشته باشند. میزان مطالعه و تفکر افراد نیز در زاویه ی دید آنها بسیار موثر است. در طول تاریخ مردم کشورهای مختلف با عقل جمعی خویش باعث تحولات زیادی بوده اند. خبر بد اینکه متاسفانه اکثر افراد به تخیل و داستان بیشتر علاقه دارند تا واقعیت. انسانها بیشتر به مسایئل خیالی و ماورائی علاقه دارند تا مسائل علمی و تجربی.... فروش سری کتابهای هری پاتر بسیار بیشتر از کتابهای علمی و روانشناسی و فلسفی است. پس اکثریت مردم دنیا به مسائل احساسی و خیالی و داستان پردازی علاقه دارند تا مسایئل واقعی و تجربی.

یک کسی که نمیدونم کی هست(البته حدس میتونم بزنم) کامنت داده که مطلبی بزار که ارزش داشته باشه و خودت هم باور داشته باشی به حرفت و از این حرفها...من در آستانه 43 سالگی اینو میدونم که خودم باید باشم. مهم نیست که من رو کسی قبول داشته باشه یا نه...البته این خیلی خوبه که انسان طرفدار زیاد داشته باشه و من هم سالهای زیادی رو صرف همین موضوع کرده ام(مثل همه ی آدم ها)اما دیگر بس است. زندگی آنقدر فرصت نمی دهد به انسان که درگیر فیلم بازی کردن باشد.دیگر حال و حوصله ای نیست و خسته ام از همه چی...فقط یک چیزی رو میدونم اونم اینه که ما در یک دنیای بدی گرفتاریم و زندانی شدیم. دنیای فانی که پس از آن هم هیچ چیزی را هیچ کسی ندیده است و نمی تواند ثابت کند که چه چیزی هست و نیست. بقول شوپنهاور یک دنیای نامرد که حاصل طبیعی یک رویداد به شدت سختگیرانه ای در حد شکنجه هست.دنیا در اشل کلی یک شکنجه گاه عمومی هست که هیچ انصاف و فرمول نرمالی ندارد.هر روز بد و بدتر می شود تا بدترین اتفاق بیوفتد.هیچ دور نیست روزی که این ذهن پر تلاطم و پر مخاطره برای همیشه خاموش شود و چیری جز یک جسم و ماده ی بی روح چیزی از ما نماند.و شاید هم الان در یک ماتریکس بیهوده و پوچی گرفتاریم که حاصل نمیدانم کدام هیچی است.شاید ماتریکسی که در آن هستیم نتیجه ی افکار یک موجودی در ماتریکس بزرگتر است یا هر چیز دیگری...چه فرقی می کند که چه هستیم پس مهم هم نیست که چه خواهیم شد.برای من هیچ فرقی نمیکند که چه کسی چه فکری در مورد من میکند. چون در پایان همه چیز یک رنگ دارد و آن تاریکی است.همه ی ما به اصل خویش یعنی ماده ی تاریک باز خواهیم گشت و هیگ چیزی وجود نخواهد داشت.